น้องกุมารโกโกวากับน้ำแดงของนาง (Ep.1)

รอ Squid Game กันอยู่ใช่มั้ย~~

มาพบกับ

Cancer Game

“มะเร็งเกม วิจัยแซ่บหลาย“

กันก่อนดีกว่า

Ep.1 น้องกุมารโกโกวากับน้ำแดงของนาง

น้ำแดงนี้คืออะไรเลือดผู้เข้าแข่งขันหรือเปล่า

แต่สำหรับมะเร็งน้ำแดงนี้คืออาหารเลี้ยงเซลล์

คือปกติเราไม่ได้ใช้แฟนต้าหรือมิรินด้า

มาให้เซลล์มะเร็งซดนะทุกคน

ที่จริงแล้วสิ่งที่มะเร็งกิน

ก็คือสิ่งหล่อเลี้ยงเซลล์ทุกเซลล์ในตัวเรานั่นแหละ

ทุกคนคงคิดถึงเลือดแน่ๆ

เราเลี้ยงเซลล์มะเร็งในจานเลี้ยง

โดยพยายามจำลองให้เหมือน

ร่างกายมาที่สุด

แต่ !!! แดดงๆนั่นไม่ใช่เลือดดดด

ปกติอาหารเลี้ยงเซลล์นี่ใสๆ เลย

ส่วนประกอบหลักๆที่ฮิตที่สุดคือซีรั่ม

และอื่นๆอีกมากมาย ดูภาพต่อในเม้นนะ

ที่เป็นสีคือสีชี้วัดการเปลี่ยนแปลงของอาหาร

(pH indicator)

เอาไว้ดูว่าเซลล์มะเร็งกินหมดหรือยัง

กินไปแล้วมากหรือน้อย

ถ้าอาหารเหลือน้อย ของเสียมากขึ้น

สีแดงๆก็จะเปลี่ยนเป็นสีส้มและเหลืองตามลำดับ

คือสีเหมือนฉี่ไปอีก 55555

เพราะงั้นเซลล์มะเร็งไม่ได้กินแฟนต้านะทุกคน

นั่นคืออาหารเลี้ยงเซลล์

ตอนต่อไป ep.2

มะเร็งกระโดเชือก เวอร์ชั่นเส้าหลิน

มันคืออะไรไปลุ้นกันนนนน

#มะเร็งเกม

#โกโกวาXชอลซู

#กระโดดเชือกเซลล์มะเร็ง

Comments

💊 โรงงานยามะเร็งไร้ขอบเขต 🏯✨

💊 โรงงานยาไร้ขอบเขต 🏯✨ เภสัชก็ต้องเรียนออกแบบผัง… แต่ใช้ AutoCAD ไม่เป็นเหมือนกัน 555 การออกแบบผังโรงงานยาไม่ใช่เรื่องง่ายเลย โรงงานยาปกติก็ต้องวาง flow ให้ซับซ้อนเพื่อจัด โซนความสะอาด (cleanroom grade) ให้ถูกต้องอยู่แล้ว แต่ถ้าเป็น ยาเคมีบำบัด (chemotherapy drugs) ความยากก็เพิ่มขึ้น เพราะต้องคำนึงถึงความปลอดภัยผู้ทำงาน (worker safety) และการป้องกันสารอันตรายไม่ให้เล็ดลอด และถ้ายาเป็น ชีววัตถุ (biologics) อีกที? ต้องคิดเรื่อง ความปลอดภัยทางชีวภาพ (biosafety) เข้าไปอีกชั้น ซับซ้อนจนเหมือนเดินอยู่ใน Infinity Castle — เข้าได้แต่หาทางออกไม่เจอ 😅 💡 ตอนเรียนปีนั้น แอดก็เคยต้องทำผังโรงงานยา เพื่อนบางคนได้โรงงานยาธรรมดา เช่น ยาพารา → ชิล ๆ 😌 แต่กลุ่มแอดดันได้โรงงานผลิต ยาเคมีบำบัด เพื่อนส่ายหัวกับหนังสือกองเต็มโต๊ะ 📚 มีเพื่อนสนิทได้ โรงงานผลิต วัคซีน → เจอทั้งแบบแปลน (design) + กฎหมายข้อบังคับ (regulations) เยอะมาก จำได้ว่าโรงงานที่เพื่อนวาด ถูกทุกกฎ จนอาจารย์คอมเมนต์แค่ว่า “เข้าได้ แต่เหมือนเขาวงกต ออกไม่ได้” 🤣 🚪 พอไปฝึกงานจริงที่โรงงานผ...

โรมิโอจูจุ๊บลูเลียต💋 เกี่ยวอะไรกับมะเร็ง

โรมิโอจูจุ๊บลูเลียต 💋 เกี่ยวอะไรกับมะเร็ง ปกวารสาร Cancer Cell ฉบับนี้ นึกว่านิยายรักกกกก มันคือฉากอมตะที่ระเบียง ซึ่งโรมิโอกับจูเลียตจูบกันนนนน หวานตัดขา ตู้วหูวววว . แต่ๆ แล้วมันเกี่ยวอะไรกับวารสารงานวิจัยมะเร็งอ่ะแก ปกนี้เลือกมาเพื่อจะสื่อถึงงานวิจัยชิ้นนึงในฉบับนี้ ชื่อ " Gene context drift identifies drug targets to mitigate cancer treatment resistance " มันว่าด้วยเรื่องบริบทของยีนที่เป็นตัวบอกทุกสิ่ง คืองานงานวิจัยตั้งแต่ไหนแต่ไรมา เรามักจะดูยีนแค่ยีนเดียว แต่พักหลังงานเริ่มเปลี่ยนมาดูหลายๆยีนพร้อมกัน ซึ่งก็เหมือนบริบทโดยรวม ( gene context ) งานวิจัยนี้ก็เป็นเรื่องบริบทของชาวแก๊งค์ยีนนี่แหละที่มาเกี่ยวข้องกับการดื้อยาของมะเร็ง Gene'll never work(walk) alone! ซึ่งเค้าเลือกรูปฉากระเบียงนี้มาเพราะเป็นฉากอมตะ คือถ้าเปรียบเทียบกับนิยายไทย อาจจะแบบโกโบริกับอังศุมาลิน รักท่ามกลางสงครามไรงี้ 5555 หรือไรอีก ฉากใต้ถุน แม่นาคยื่นมือเก็บมะนาว คือเห็นแบบนึกออกเลยว่างั้น #NoCancer

R.I.P. ศ.ดร.เดวิด บัลติมอร์ ผู้ค้นพบเอนไซม์ Reverse Transcriptase

R.I.P. ศ.ดร.เดวิด บัลติมอร์ เจ้าของรางวัลโนเบล 1975 จากการค้นพบเอนไซม์ Reverse Transcriptase (RT) ในปี 1970 ตอนอายุแค่ 37 ปี . เอนไซม์นี้ถูกบรรจุลงหนังสือเรียน ม.ปลาย ไป จนเราละเลยเรื่องการค้นพบเปลี่ยนโลกครั้งนี้ไปเลย . การค้นพบครั้งนี้ทำให้เป็นที่มาของการเข้าใจโรคสำคัญๆอย่าง HIV , มะเร็ง และเป็นที่มาของยาด้วย . ณ ตอนนั้น เรารู้จัก Central dogma คือ จาก DNA -> RNA -> Protein แต่ RT คือสิ่งสวนทางช่วยให้จาก RNA -> DNA เรียกว่าคว่ำกระดานเก่าเลย . การทดลองตอนนั้นคือ เค้ารู้กันแล้วว่าไวรัสมันฝังตัวเข้าไปบนพันธุกรรม(DNA) ของโฮสได้ แต่ยังไม่รู้ว่าที่ทำได้นี่ ทำเข้าอีท่าไหน การพิสูจน์ก็เลยมาเจอเอมไซม์ตัวนี้ . เรื่องโรค HIV คือโรคของไวรัสก็พอเข้าใจได้ แล้วมันเกี่ยวอะไรกับมะเร็ง? . ถัดจากที่ Prof. บัลติมอร์ เจอเอนไซม์ตัวนี้ ก็เป็นยุครุ่งเรืองของยีนส์ก่อมะเร็งที่อยู่ในไวรัส ( viral oncogene ) คือไวรัสมันก่อมะเร็งได้ เช่น myc , src โดยเอายีนส์พวกนี้มาปักใส่คนว่างั้น ปักปุ๊บฝังเข้าพันธุกรรมคนปั๊บ เป็นมะเร็งขึ้นมา . เพิ่งเข้าร่วมสัมนาที่ Prof. มาเป็น keynote เมื่อต้นปี ม...

NO CANCER THAILAND: เพราะวิจัยมะเร็งนั้นลึกซึ้ง

Search This Blog